W kajaku górskim kolana wkłada się w specjalne zagłębienie pod sztywną skorupą pokładu. Dzięki temu kajakarz może kontrolować lódź wykonując tzw. przechyły, co jest podstawą poruszania się w szybkim nurcie.

W packracie jest to niemożliwe z założenia, więc w zamian zastosowano specjalne pasy, które zakłada się na kolana/uda, (tight straps).

Obecność tych pasów jest jedną z dwóch kluczowych cech packafta górskiego.

Drugą jest zabezpieczenie przed wodą w kokpicie, czyli fartuch lub system odpływowy.

To oczywiste, że kajak góski trudniej uszkodzić, niż packraft. Poza tym kajak umożliwia autoasekurację w postaci eskimoski, co w przypadku packraftów jest dużo trudniejsze.

Ale packrafty mają niezaprzeczalne zalety w stosunku do swoich „sztywnych braci”:

• packraft można zwinąć do kompaktowych wymiarów i polecieć z nim choćby na koniec świata
• po wywrotce (kabinie) packraft można obrócić na wodzie i samodzielnie (trudniej) lub z czyjąś pomocą (łatwiej) wejść do niego i płynąć dalej, bez konieczności wylewania wody na brzegu.
• packraft umożliwia łatwy transport nawet dużego bagażu (ekwipunek biwakowy), co ułatwia podróżowanie i daje całkowitą niezależność od środków transportu (samochodu na mecie spływu).

Self-bailery to innowacyjne packrafty, które oferują wyjątkową łatwość obsługi. Posiadają system samoodpływu wody (selfbailing).  A tak naprawdę odpływu nadmiaru wody, bo w selfbailerach zawsze mamy trochę wody na podłodze.

Funkcjonują dwa różne rozwiązania na rynku – dziurki w podłodze (jak w dużych pontonach górskich) oraz rękaw odpływowy. Zwijany rękaw jest o tyle lepszym rozwiązaniem, że w razie potrzeby (spływy nizinne) można go zwinąć i traktować packraft jako nizinny (brak wody na podłodze). W obu rozwiązaniach konieczna jest dodatkowa podłoga dmuchana, która niejako wypycha nadmiar wody w packrafcie (w przeciwnym przypadku ilość wody wewnątrz kokpitu uniemożliwiałby sprawne manewrowanie).

Dzięki otwartej konstrukcji, wystarczy wsiąść, założyć pasy udowe i można płynąć. To idealne rozwiązanie dla początkujących, ale także dla zaawansowanych packrafterów, w sytuacjach wymagających częstego wsiadania i wysiadania z packraftu, co jest powszechne przy zwiadzie czy akcjach ratunkowych. Dodatkowo, po kabinie (wywrotce), można szybko obrócić packraft, wsiąść i kontynuować spływ bez konieczności zakładania fartucha, co w warunkach spływu górskiego ma ogromne znaczenie.

Niestety, selfbailery nie są pozbawione wad.

Obecność dmuchanej podłogi podnosi wysokość siedzenia i tym samym środek ciężkości. Innym problemem może być zbyt długi czas odpływu wody. Na przykład w sytuacji wpadnięcia do odwoju duża ilość wody, która wlała się nagle do środka nie odpływa tak szybko, jak byśmy chcieli, a jej nadmiar utrudnia sprawne manewrowanie.